.
Sanatla ilk karşılaşmam, 1990’lı yılların ortasında boya kokan atölyelerde başladı. Mahir Güven ve Bahattin Odabaşı’nın yanında geçirdiğim üç yıl, benim için yalnızca çizim öğrenilen bir dönem değil; bakmayı, görmeyi ve gördüğünün ötesini sezgilerle aramayı öğrendiğim bir başlangıçtı.
Aynı yıllarda Moda Tasarımı eğitimi alırken kumaş, form ve bedenle kurduğum ilişki, görsel dünyamın başka bir katmanını oluşturdu. Zamanla bu deneyimler birbirinden ayrı alanlar olmaktan çıktı. Çizgi kumaşa, kumaş yüzeye, yüzey ise düşünceye dönüşmeye başladı.
Marmara Üniversitesi’nde önce Tekstil ve Hazır Giyim Tasarımı, ardından Güzel Sanatlar Fakültesi Tekstil-Dokuma eğitimi aldım. “Sanatsal Tekstillerin Endüstriyel Tekstil Tasarımında Uygulanışı” başlıklı yüksek lisans çalışmam sırasında malzemenin yalnızca işlevsel değil, aynı zamanda duygu ve düşünce taşıyan bir dil olabileceği üzerine yoğunlaştım.
2004 yılından bu yana ulusal ve uluslararası markalarla çalışan kurumsal yapılarda desen, kumaş ve grafik tasarımı alanlarında üretmeye devam ediyorum. Tasarım pratiğim bana yüzey, tekrar, ritim, doku ve formun olanaklarını öğretti. Fakat bütün bu yıllar boyunca tasarımın benim için yalnızca estetik bir düzenleme olmadığını düşündüm. Bir yüzeyin ardında her zaman bir iz, bir çağrışım, bir hikâye olduğuna inandım.
2019 yılında S. Günay’ın Mixed Art Performersism projesiyle yeniden sergi alanlarına döndüm. Ardından gerçekleştirdiğim iki kişisel ve bir karma sergi, uzun süre biriken görsel ve düşünsel araştırmalarımı yeniden görünür kılmam için bir eşik oldu.
Bugün resim ve tekstil temelli çalışmalarımda beden, mekân, doku, hafıza ve düşünce arasındaki ilişkileri araştırıyorum. Figürü yalnızca temsil edilen bir beden olarak değil, mekânla ve çevresindeki boşlukla dönüşen bir yapı olarak ele alıyorum. Yüzey ise benim için yalnızca üzerine bir şey yapılan bir alan değil; düşüncenin katmanlandığı, bazen görünenin silindiği, bazen de sessizce ortaya çıktığı bir alan.
Tekstil ve tasarım geçmişim, bugünkü sanat pratiğimden ayrı bir hikâye değil. Aksine, malzemeye bakışımı, yüzeye duyarlılığımı ve biçimle kurduğum ilişkiyi şekillendiren temel kaynaklardan biri.
Benim için sanat, görüneni yeniden üretmekten çok, onun altında saklı olanı hissetmeye çalışmakla ilgili.
Çünkü bazen bir desen, kelimelerin sustuğu yerden konuşur. .
My first encounter with art began in the mid-1990s, in studios filled with the scent of paint. Three years spent studying under artists and teachers such as Mahir Güven and Bahattin Odabaşı became more than an introduction to drawing. They taught me how to look, how to see, and how to approach what lies beyond the visible through intuition.
During the same period, I studied Fashion Design, where my relationship with fabric, form, and the human body opened another dimension in my visual language. Over time, these experiences ceased to exist as separate disciplines. Line began to move into fabric, fabric into surface, and surface into thought.
At Marmara University, I first studied Textile and Apparel Design, followed by Textile and Weaving in the Faculty of Fine Arts. In my master’s research, The Application of Artistic Textiles in Industrial Textile Design, I explored the possibility of material becoming more than something functional: a language capable of carrying emotion, memory, and thought.
Since 2004, I have continued to work in pattern, textile, and graphic design with corporate companies serving national and international brands. This design practice has shaped my understanding of surface, repetition, rhythm, texture, and form. Yet throughout these years, I have continued to see design as more than an aesthetic arrangement. I believe that every surface carries a trace, an association, a memory, or a story beneath it.
In 2019, I returned to the exhibition space through S. Günay’s Mixed Art Performersism project. Two solo exhibitions and a group exhibition that followed became a turning point, allowing the visual and conceptual questions that had accumulated over the years to emerge once again.
Today, across my painting and textile-based practices, I explore the relationships between the body, space, texture, memory, and thought. I approach the figure not simply as a represented body, but as a structure that transforms through its relationship with space and the surrounding void. For me, the surface is not merely a place on which something is created. It is a space where thought accumulates in layers, where what is visible can dissolve, and where something previously hidden can quietly emerge.
My background in textile and design is not separate from my artistic practice. It is one of its essential sources, shaping the way I perceive material, my sensitivity to surface, and my relationship with form.
For me, art is less about reproducing what is visible and more about sensing what lies beneath it.
Because sometimes, a pattern speaks from where words fall silent.
I offer my original designs for sale digitally on Creative market. Designs are ready to print in high resolution. Design by Belde Akyol